|
01 اسفند ۱۳۸۵ |
آذربايجان دموکرات فرقه سينين ناشر افکاری |
بئشينجی دؤور 22-جی نومره |
|
تأثيرعوامل داخلی و خارجی در مبارزه برای دموکراسی دنيای حاضر دنيای تکنولوژی، انتگراسی و گلوباليزاسيون است. تصورات و تفکرات ماقبل، جايگزين تفکرات دنيای حاضر می باشد. يعنی دنيای مسالمت آميز، دنيای مبارزه دموکراسی و جهانی شدن امورات معيشتی، فرهنگی، سياسی و اقتصادی است. اينها است هدفمندی دنيای معاصر. در اين دنيای حساس حلقه مکمل فرآيند نيروهای مترقی همانا اتحاد و اتفاق و ايده های مشترک در مبارزه دموکراسی است. اين مرور زمان بطور مجمل مبين آن است که در جنبش مردمی مخصوصاً مبارزه دموکراسی عوامل خارجی بدون شک مهمترين تاثيرگذار است. حقيقت مسلم اين است که عوامل خارجی بدون عوامل داخلی نقش تعيين کننده نمی تواند داشته باشد. نقش عوامل خارجی انگيزه ای در تحقق جنبش دموکراسی است که مايه از عوامل داخلی نشات می گيرد. من باب مثال می توان جنبش ملی آذربايجان را که در سال ۱٩٤۵ به وقوع پيوست را بخاطر آورد. عوامل داخلی آن زمان زمينه و امکانات بنيادی جنبش مردمی آذربايجان را فراهم آورده بود. جنبش ملی آذربايجان در شرايط زمان خود بدون شک از عوامل خارجی يعنی از ارتش های متفقين در ايران بهيچوجه نمی توانست برکنار باشد. به گفته حسن صدر مدير روزنامه «قيام ايران»(در سرمقاله شماره ٤۶۸)؛ «اگر پيشه وری فقط بخودش تکيه داشت گرگ های خونخوار طبقه حاکم بنام قانون او را به حکومت نظامی می کشيدند». چونکه حرکات ملی آذربايجان با منافع طبقه حاکمه آن روز در تضاد بود. افزون بر آن در آن زمان مصلحات شوروی با منافع خلق های ايران مطابقت داشت. اما بعضی ها عوامل خارجی را به عناوين مختلف مسئله تجزيه طلب، وابستگی به شوروی والاآخر تحليل و تفسير می کردند که با حقيقت امر متمايز بود. منظور از مثال ذکر شده فوق اين است که هدف استراتژيک زمان ما مبارزه در راه دموکراسی و تحقق دموکراسی در تمام کشورها است. اين نيز به عنوان عوامل خارجی می تواند در مبارزات کنونی دموکراسی در مملکت ما تاثيرگذار باشد. پس بنابراين نو انديشی و واقع گرايی از اولويت های کاملاً جديدی است که مبارزات نيروهای مترقی را الزامی می دارد. سياست زدگی ميان دستجات گوناگون، انديشه های حقيقی و واقعی مبارزين راه آزادی را برای حقوق مسلم و مطالبات ذيحق خلق های ايران سلب می نمايد. مهمترين مسئله ای که جلب نظر می کند اين است که دستجات سياسی عليرغم خواست های توده های مردم ايده ها و شعارهايی ارايه می دهند که با مطالبات زمان ناهمجور است. دستجات سياسی بايد بدانند درد جامعه را جامعه خود معالجه می کند. دستجات سياسی و بطور کلی نيروهای مترقی بايد به جامعه کمک کنند. مشکلات جامعه را درک نمايند و راه حل مناسبی را که با احوال و روحيه خلق های ايران و شرايط زمام وفق می دهد ارايه نمايند. مردم ايران با پوست و خون درک کرده اند که در شرايط کنونی مطالبات تحقق اصلاحات يگانه راه مبارزه دموکراسی است. تداوم تحولات فکری، سياسی پس از دوم خرداد ٧۶ بهترين و مهمترين راه مبارزه دموکراسی در شرايط کنونی است. آزاد انديشی به شدت و به اشکال مختلف و در ميان احزاب و شخصيت های منفرد طرح و گسترش يافته است. مرور اجمالی بطور مجمل بيانگر اين است که وضع سياسی کشور و جنبش دموکراتيک خلق های ايران به دلايل ضرورت تاريخی موجود نياز به همبستگی، همکاری و اتحاد مابين آزاديخواهان دارد. طفره رفتن از اين ديدگاه هدفمند خطرات عظيمی نسبت به نيروهای مترقی ببار خواهد آورد. زيرا نگاه هدفمند زاييده منافع تمام خلق های می باشد نه دستجات سياسی گوناگون. بنظر من زمان آن رسيده است که نيروهای مترقی و شخصيت ها خط مشی مبارزه دموکراسی را مورد بررسی قرار دهند و اگر نتايج عمومی تحقق يافت هرچند اين امری است ضروری، آن وقت براساس اين نتايج عمومی برنامه ريزی شود. اين برنامه از دو مورد جالب است؛ اول آنکه مسئله مطرح شده بايد براساس مشکلات اجتماعی که مردم ايران با آن دست بگريبانند طراحی شود. هرچند تاکنون در اين مورد توافق نظر حاصل نشده است. در صورتی که ما بايد وظيفه خودمان را در مقابل ميهن احساس کنيم و برنامه دراز مدت که جالب توجه قرار گيرد، پی ريزی کنيم. دوم اينکه ما بايد از روش های پيشبرد استفاده نموده دارای ديدگاه و گرايش خاص سياسی باشيم که با خواست های مردم ايران وفق دهد. با تنگ نظری و انحصار طلبی نمی توان به نتيجه مطلوب رسيد. با بهره گيری از آزادی های موجود يعنی کم و بيش بودن آزادی بيان و فضای مستعد سياسی و امکان دسترسی به رسانه های آزاد فعاليت خود را ادامه دهيم. مردم ما در راستای حقوق مسلم خود فعاليت های سياسی را تا آنجا که خلاف مقررات نباشد، ادامه می دهند. مخصوصاً در دوره انتخابات رياست جمهوری خلق های ايران را قادر می کند آزادانه در فعاليت های انتشاراتی و با جبهه دوم خرداد همکاری می کنند. اگر دستجات سياسی گوناگون در اين راستا حرکت نمايند و اصول باور به پيروزی دموکراسی در ايران باشند آنها نيروهايی مقتدر، متحد و صادق به مبارزه دموکراسی خواهند بود و اين نيز تحولی در پيشرفت مبارزه آزادی بخش است. نکته اصلی نيز همين است. زيرا تصميم گيری در برنامه های مشترک مبارزه دموکراسی قاطع، همچنين آرمانگرايی در تفکر و واقع بين در مبارزات است. همبستگی مبارزين دموکراسی فراتر از دغدغه های دستجات سياسی در مقطع سرنوشت سازی ايران است. در به کنار آمدن دستجات سياسی و بطور کلی تمام نيروهای مترقی مهمترين نقش، ارتباط اينترنتی است. اينترنت به عنوان رسانه ها و حوادث اجتماعی، اقتصادی، سياسی و معنوی از اهميت ويژه ای برخوردار است. او غنی ترين و وسيعترين ارتباط مابين ايرانيان مهاجر و مردم کشور است. البته از طرف مهاجرين شبکه های مختلف اينترنتی وجود دارد و آنها بطور گوناگون از حقوق مسلم انسانی و ملی مدافعه می کنند. اما جای تاسف است که مابين سايتهای اينترنتی موجود تفاهم کلی وجود ندارد. چونکه بعضی از دستجات سياسی محکوم گرايش های موهوم قومی، تعصب های باطل گروهی به عناوين گوناگون هستند و انديشه ها و ديدگاه های آنها اسير اين چيزها است. لذا وضعيت ضرورت عينی ايجاب می کند برنامه عمومی و مشترک پی ريزی شود و بخاطر ميهنمان با يکديگر کنار آيند. پس همبستگی مابين مهاجرين يک مسئله محتمل شده است. اين بطور اعم يک حقيقت مسلم و بطور کلی اخص برای دستجات سياسی واضح و دلايل آن روشنی است. پس يکی از شروط پيروزی دموکراسی انطباق خواستها و مطالبات خلق های ايران با واقعيت عينی است. از بحث فوق الذکر بطور کلی و به عنوان نتايج حاصله می توان گفت: ۱- نيروهای مترقی در شرايط کنونی با دنيايی کاملاً نو و جديد روبرو هستند. ۲- منطبق نمودن هدفمندی با شرايط داخلی و خارجی کشورمان امری است الزامی. ۳- عوامل داخلی و خارجی در پيشرفت مبارزه دموکراسی هر کدام ويژگی خاصی را دارند. ناديده گرفتن اين امر موجب خطرات مهم مبارزه خواهد بود. ٤- از ناکامی های مبارزه دموکراسی پراکندگی نيروهای مترقی و طفره رفتن آنها از خواست ها و مطالبات بحق مردم است. ۵- يکی از عوامل پيشرفت در راه مبارزه دموکراسی ديالوگ مابين نيروهای مترقی و تصميم گيری يک برنامه عمومی و مشترک و استمراری و گسترش ارتباطات نيروهای مترقی است. ۶- هدفمند عمومی و مشترک نيروهای مترقی امری است واجب. ٧- مهمترين همبستگی مابين مهاجرين و مردم کشورمان تداوم تحولات فکری سياسی پس از دوم خرداد ٧۶. ۸- وسيعترين ارتباط ايرانيان مهاجر و مردم کشورمان همکاری در شبکه های اينترنتی است. ٩- يگانه راه مبارزه دموکراسی در ايران مبارزه در تحقق بخشيدن به اصلاحات است. جلال زاهدی |