01 /تير/1386

آذربايجان دموکرات فرقه سينين ناشر افکاری

بئشينجی دؤور      27-جی نومره

بازهم سياست شونيستی

اخيرا در سايتهای خارج ازکشور سندی از طرف امور صنفی شهرستان بناب منتشر شده است . محتوای اين سند دستور به ارگانهای تابع می باشد تا از بکارگيری هر نوع کلمات و جملات ترکی در ويترين مغازها و روی کالاها جلوگيری شود.

اينکه بکار گيری زبان ترکی در ايرا نبا موانع جدی روبروست، شکی در آن نيست. دخالت وزارت بازرگانی در اين مورد واقعا خنده آور و مضحک می باشد. از کی تا به حال وزارت بازرگانی مسئول کنترل مسائل مدنی و فرهنگی شده است؟

واقعا در کشور ما هيچکس با کار و مسئوليت خود مشغول نيست. هرکس به خود اجازه ميدهد در هر اموری دخالت نمايد. فرماندهان سپاه پاسداران در سياست داخلی و خارجی و اقتصاديات دخالت می کنند. وزارت بازرگانی در امورات فرهنگی اظهار نظر و اقدامات عملی می نمايد.

در ايران نزديک چهل ميليون ترک زبان زندگی می کنند. بريدن زبان چهل ميليون، ندادن اجازه رسمی به آن خود يک ناهنجاری جدی بشمار ميرود. حالا علاوه بر اين اظهار نظر در مورد آن و جلوگيری کردن از کار برد اين زبان به وزارت بازرگانی نيز کشيده شده است. اگر وزارت ارشاد و يا هر مرکز فرهنگی، مثلاَ دانشگاه تهران و شيراز و ... در اين مورد حرفی می زدند و اظهاراتی بيان می داشتند قابل توجيح بود. اما مسئول امور صنفی شهر ترک زبان بناب ديگر چرا؟

دخالت وزارت بازرگانی در اين امور فاجعه آميز است. چرا که، وزارت بازرگانی حقوق اختيارات خود را دارد. اين وزارت خانه بايستی به امورات بازرگانی، از قبيل عرضه و تقاضا، قيمت گذاری واردات و صادرات کالا و غيره بپردازد، نه به امورات فرهنگی، آنهم از نوع زبان که در ايران برای حل آن تاريخ ما پر است از حماسه ها از طرف مردم آذربايجان که نمی خواهند زبان خود را فراموش کنند و جنايت مخالفين آن، يعنی شونيستهای فارس از طرف ديگر.

رضا شاه به اشاره اربابان خود نتوانست اين زبان را از بين ببرد. محمدرضا شاه با براه انداختن انواع و اقسام برنامه های فرهنگی ضد ترکی و ضد آذربايجانی فقط توانست خشم انقلابی مردم آذربايجان را بر انگيزد.

آيا مأمورين جمهوری اسلامی با اين همه ضديت با زبان ترکی و ملت آذربايجان به کجا می خواهند بروند؟

اسم گذاری و گذاشتن عناوين ترکی به مغازه ها و نوشتن جملات کوتاه بزبان ترکی بر روی ويترين ها و کالاها خود به نوعی دفاع از زبان مادری است و از متدهای مبارزه ای که مردم به تجربه دريافته اند. اگر از اين رويداد جلوگيری شود، بازهم مردم روی خيابانها و در و ديوارها خواهند نوشت.

م.م تقی زاده