ا- لاهرودی

هشتم مارس روز جهانی زنان

 

زنان نیمی از اهالی جهان و کانون خانواده را تشکیل میدهد. زنان در ادامه حیات و ترتیب نسل ها نقش بسزائی ایفا می کند. در عین حال در بسیاری از کشورهای جهان حقوق زنان زیر پا گذاشته میشود. زن از برابری حقوق با مردان محروم اند. حق وراثت مساوی حق طلاق، حق خصانت کودک بر خوردار نیستند.

قرن ٢٠ قرن انقلابهای اجتماعی بود. در این انقلابها بود که مسئله مربوط به حقوق زنان مطرح میشد و در کشورهائی که انقلاب به پیروزی میرسید. برابری زن و مرد در تمام شئون زندگی تامین میگردید. اما جای تأسف است که در آستانه قرن ٢١ سیستم اجتماعی این کشورها تغییر پیدا کرد. برابری زنان نه تنها از میان برداشته شد. تبعیض میان مردوزن گسترش یافت حتی زن به آبزار تفریح و سرگرمی مبدل گردید.

حالا در جهان یک قطبی (یک قطبی در عالم سیاست، یک قطبی در سیستم اقتصادی کم و بیش در سیستم فرهنگی) زن در بازار «آزاد» بعنوان کالا دادوستد میشود. تا زمانی که وضع موجود تغییر پیدا نکند، سیستم اجتماعی نوین در جهان بوجود نیاید نه تنها بر قراری برابری میان زن و مرد ممکن نیست، حتی برابری در میان اقشار و طبقات گوناگون جامعه غیر ممکن است. زیرا انسانها از لحاظ اقتصادی به قطب فقر و ثروت تقسیم شده اند. بدین ترتیب تضاد آشتی نا پذیر میان فقر و ثروت (میان کار و سرمایه، میان شهروروستا) ریشه دوانده است بیرون کردن این ریشه از اعماق جامعه و نابود کردن آن بدون اعمال زور ممکن نیست جامعه بشری در مرحله کنونی رشد خود بابن بست روبرو است. زیرا برای حل این تضاد از طریق انقلابی متکی به زور زمینه مساعد وجود ندارد. راه دیگری برای دست یابی به تغییرات اساس موجود نیست به جز راه تکامل نه تنها دهها بلکه صدها سال طول خواهد کشید. تا  سرمایه داری بشکل مسالمت آمیز به جامعه غیر سرمایه داری تبدیل شود. اما سرمایه و سرمایه داری ٤٠٠ سال است. موجودیت خود را علیرغم بروز بحرانهای ادواری در سراسر جهان حفظ می کند، کشورهای که در قرن ٢٠ یوغ سرمایه داری شکسته، راه غیر سرمایه داری در پیش گرفته بودند. از میان رفتند سرمایه داری در این کشورها با تمام معایب خود مجددأ برپا گردید. درست این کشورها هستند که از بحران سرمایه داری کنونی متضرر میشوند. در همین جا است که باید یاد آوری کرد که  فروش زنان بعنوان کالا در این کشورها بیشتر به چشم می خورد.

نهضت زنان با این فساد مبارزه می کند اما این مبارزه زمانی مؤثر خواهد بود که زنان تشکیلات داشته باشند چنان که در دهه اول قرن ٢٠با اتبکار کلاراستکین سوسیال دموکرات آلمان شکل سازمانی بخود گرفت. از آن زمان هشتم مارس بعنوان روز زن در سراسر جهان جشن گرفته میشود.

زنان ایران نیز در این راه مبارزه می کنند. در تظاهرات شرکت می کند. بدین منظور امضأ جمع می کنند. بدین ترتیب در راه تشکل پیش میروند.