ا- لاهرودی

فاجعه خوجالی

 

مردم آذربایجان هر سال ٢٦ فوریه را بعنوان روز نسل کشی یاد می کنند ارمنی ها درست همین روز شهرک خوجالی را که در نزدیکی خان کندی قرار دارد. با حمایت ارتش روسیه شب هنگام مورد حمله بی رحمانه قرار دادند. خانه های مردم بی دفاع آذربایجانی را به آتش کشیدند به پیر و جوان. زن و بچه رحم نکردند، همه کشتند شهر خوجالی را به ویرائنه ای تبدیل نمودند آنان که توانستند از این جهنم سوزان جان بدر برند در جنگلهای یخ بسته و سرمای شدید جان باختند. که در میان آنان کودکان خرد سالی نیز کم نبود.

ارمنی ها چرا مرتکب این جنایت  شدند؟ مگر ساکنین این شهرک با ارمنی ها در جنگ ستیز بسر می برند؟ بر عکس سالها کنار هم زندگی کرده و روابط خوب میان آنان بر قرار بود.

 ارمنی ها با استفاده از وضع آشوب زده در شوروی دست به توسعه طلبی زدند از این طریق خواستند ارضی ارمنستان را به حساب اراضی آذربایجان گسترش دهند. فاجعه خوجالی جزئی از این سیاست توسعه طلبانه بود که میخواستند. آذربایجانی ها را وحشت زده کنند. آنها را بکشند، عده ای را وادار کنند زادگاه خود را ترک کنند و اراضی بدون سکنه در اختیار ارمنی ها قرار گیرد که چنین هم شد.

شبه نظامیان پراکنده آذربایجان در برابر ارتش تعلیم دیده ارمنستان قرار گرفتند. ارمنی ها با استفاده از این فرصت ٢٠% اراضی آذربایجان را اشغال نمودند. یکی میلیون آذربایجانی از خانه و کاشانه خود رانده شد و در چادرها پناه گرفتند.

در سال ١٩٩٤ میان طرفین آتش بس اعلام شد. ١٦ سال از آن تاریخ میگذرد مناقشه  لاینحل مانده است. مذاکرات میان طرفین از طریق گروه مینسک بی نتیجه مانده اراضی اشغال شده هنوز هم تخلیه نشده دولت های هم صدر گروه  مینسک حاضر نیستند ارمنی ها را وادار کنند. از اراضی اشغال شده خارج شوند و حاکمیت آذربایجان در اراضی خود بر قرار شود. زیرا دولت های هم صدر عملا ارمنه را مورد حمایت قرار می دهند و بنابراین  وضع موجود بلا تغییر مانده است.