» از کرامات شیخ ما چه عجب..»

ا. م. شیزلی

 

اخیراً، در اواخر بهمن ماه، علیرغم اینکه صلاحیت آقای علی اشراقی، نوه آیت الله خمینی، که پیشتر از طرف شورای نگهبان رد شده بود، تأئید شد ولی، ایشان، ضمن اعلام انصراف خود، تهدید کرد که، «اگر به تخریبها خاتمه ندهند، یک سایت راه خواهیم انداخت و پرونده های سیاه را رو خواهیم کرد». زهرا اشراقی، خواهر آقای علی اشراقی (همسر محمد رضا خاتمی)، ضمن اعلام مسئله انصراف برادرش، در ادامه می گوید: «... البته می گوئیم که آستانه تحمل ما هم اندازه ای دارد، اگر کار را به جائی برسانند که، این تحمل تمام شود،شاید خیلی پروندهای سیاهی که وجود دارد را با راه اندازی یک سایت خبری به اعلام عموم برسانیم».مشروح مطلب فوق را در آدرس زیر بخوانید:

http://www.peiknet.com/1386/01ESFAND/12/page/enseraf.htm

اعتراف نوادگان آیت الله خمینی بر وجود ”پروندههای سیاه زیاد“ و تهدید به راه اندازی سایت و ”رساندن آنها به عموم“ با این شرط که، ”اگر به تخریبها خاتمه ندهند“ خود گواه این امر بدیهی است که برای همه جناحهای جمهوری اسلامی، مردم و منافع کشور تا آنجا اهمیت دارد که، «خودیها» مورد بی مهری قرار نگیرند و تا زمانی که این ”تخریبها“ متوجه خودیها نباشد، ”پروندههای سیاه“ می تواند وجه المصالحه قرار گرفته و پرده پوشی گردد.

این راز نهفته ای نیست که، تمام ٢۹ سال حیات جمهوری اسلامی ایران از زمان بنیانگذاری آن توسط آیت الله خمینی، بدون اغراق و استثناء، در مجموع یک «پرونده سیاه» قطوری است که توسط بسیاری از احزاب، سازمانها، شخصیتها و فعالین سیاسی و اجتماعی، بدون هیچگونه چشمداشت و بدون اینکه مورد معامله و سوداگری قرار بگیرد، به اطلاع عموم رسیده و مورد قضاوت عمومی هم قرار گرفته است. در مقابل، رژیم نیز، بدون استثناء، با تشدید فشار و خفقان، با افزودن اوراق «پرونده های سیاه»، جواب همه را داده است. بدین ترتیب، «راه اندازی سایت و به اطلاع عموم رساندن پرونده های سیاه توسط اشراقی ها»، بعبارتی صحیحتر، افشای اطلاعات سوخته، اهمیت چندانی هم ندارد. آنچه که اشراقی ها گفته اند، چیزی جز« از کرامات شیخ ما چه عجب ...» نیست.

نکته شایسته توجه این است که، نوادگان آیت الله خمینی حتما به این موضوع آگاهند که، کتمان و سکوت در مقابل «پرونده های سیاه»، بخودی خود، به مفهوم مشارکت در جنایات محسوب می شود. به عبارتی دقیقتر، طبق قوانین جنائی تقریبا همه کشورها، عدم مشارکت در جلوگیری از بروز حوادث جنائی و یا حداقل، کتمان و پرده پوشی جنایت، بمفهوم مشارکت در جنایت تلقی می شود. بنابراین، وظیفه قانونی و انسانی اشراقی ها و هر کس دیگری است که، بدون مصالحه و برخوردهای سوداگرانه «پرونده های سیاه» را به موقع و بدون قید و شرط ، به اطلاع عموم برساند.

نوادگان آیت الله خمینی، باید توجه می کردند که، مشروط کردن راه اندازی سایت و افشای پرونده های سیاه، صرفنظر از اینکه ”آستانه تحمل آنها چه اندازه“ است، نه تنها از میزان مسئولیت آنها در مقابل قانون و مردم نمی کاهد، بلکه بر عکس، بخاطر اینکه تا کنون بشیوه سوداگرانه، پرونده های سیاه را مکتوم نگه داشته اند، درجه مسئولیت آنان افزایش نیز می یابد.

اسفند ماه ١٣٨٦