همبستگی جهانی با منصور اصانلو و محمود صالحی

 

به دعوت دو اتحادیه بزرگ کارگری جهان روز 18 تیر ( 9  اوت ) یک نمایش طبقاتی در سراسر جهان به دفاع از فعالین جنبش کارگری ایران صورت گرفت.منصور اصانلو دبیر سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی و محمود صالحی فعال کارگری در کردستان در پی مبارزات حق طلبانه و صنفی سیاسی خود هم اینک در زندان جمهوری اسلامی بسر میبرند و تاکنون بارها مورد شگنجه و آزار روحی و جسمی قرار گرفتند!

اتحادیه ها و سندیکاهای کارگری در انگلستان، آلمان، فرانسه، سوئد، نروژ، اطریش و فنلاند و ... با اعتراضات خود و تسلیم قطعنامه های خود به سفارت خانه های جمهوری اسلامی در این کشورها و همچنین به مجامع قضائی بین المللی با رفقای دربند خود هم دردی کرده و یاد آور شدن تا آزادی آنها دست از مبارزات خود بر نخواهند داشت!

در ایران نیز هم رزمان و یاران کارگران زندانی به اعتراض و تظاهرات پرداختند که بر اساس اخبار رسیده تنی چند دستگیر و به بند کشیده شدند.

کارزار جهانی دفاع از کارگران زندانی ایرانی بیان گر همبستگی طبقاتی جنبش جهانی کارگری از رفقای ایرا نیشان می باشد. بر خلاف تصور نئولیبرالها و چپ های وازده مبارزه طبقاتی و همبستگی طبقاتی کارگران و زحمتکشان در سراسر جهان نیروی لایزال و توانمندی است که تحت هیچ شرایطی و تا پایان یافتن نبرد نهائی طبقاتی فروکش نخواهد کرد.

رژیم جمهوری اسلامی ایران بر خلاف موازین حقوقی بین الملی و با زیرپا گذاشتن ابتدائی ترین حقوقی صنفی و سیاسی کارگران و زحمتکشان ایرانی نه تنها نتوانسته صدائی حق طلبانه و عدالت جویانه کارگران و زحمتکشان ایران را خفه کند که بلکه در مقابل این نیروی بالنده ناتوان و عاجز مانده است. تصویب قوانین ضد کارگری تشکیل ارگانهای منکوب کننده و سرکوب گر تا به حال هیچ موفقیتی برای رژیم در پی نداشته.!

طبقه کارگر ایران با هوشیاری و تجربه خود درطی دهه های آخیر رزم و پیکار خود را پیش برده و علیرغم همه تو طئه ها دسیسه ها و در شرایط حاکمیت تشکیلات زرد کوشیده و میکوشد مبارزه و همبستگی صنفی خود را حفظ کند و برای ایجاد تشکیلات مستقل و واقعی کارگری و برای نیل به حقوقی خود مبارزات طبقاتی را پیش به برد در طی نزدیک به سی سال آخیر روز، هفته، ماهی نبوده که خبر از تظاهرات اعتصابات و مبارزات کارگری در نقاط مختلف کشور بگوش نرسد. داغ، درفش، بگیر، ببند و ... تنها جواب رژیم به این اعتراضات بوده.

حقایق نشان میدهد که این شیوه بر خورد رژیم با مسایل صنفی و سیاسی نه تنها کارساز و کارأ نبوده که بلکه به شدت از سوی افکاری بین الملی و بویژه تشکل های جهانی کارگری محکوم گردیده است.

همبستگی جهانی و با شکوهی که در 18 تیر در سراسر جهان و به دفاع از کارگران زندانی ایرانی صورت گرفت نشان داد که جنبش جهانی کارگری ارزش والائی به مبارزات کارگران و زحمتکشان ایرانی قائل است.

 

علی 18 تیر 1386