تداوم فرهنگي عصر مفرغ جديد تا دوره اشكاني در اردبيل اثبات شد

 

ميراث استان ها _ بررسي باستان شناسان بر روي 12 قلعه و گورستان اردبيل كه قدمت آنها به عصر آهن مي رسد منجر به كشف سفال هايي شد كه بيانگر تداوم فرهنگي از عصر مفرغ جديد تا دوره اشكاني است.  به گزارش «ميراث خبر»، گورستان ها تمامي مناطق قفقاز و ماوراء قفقاز را در بر گرفته اند. اين گورستان ها (كورگان ها) گاهي بدون استقرارگاه بوده و در بيشتر مواقع همراه با استقرار گاه هاي بزرگ چون (شهر و قلعه) و كوچك (روستا) هستند.  «حسن اكبري» دانشجوي دكتري باستان شناسي درباره بررسي هاي باستان شناسي انجام شده بر روي گورستان هاي اردبيل به «ميراث خبر»، گفت: «گورستان ها كه آنها را كورگان نيز مي نامند در تمامي مناطق قفقاز و ماوراء قفقاز پراكنده هستند و به لحاظ سازه و معماري به انواع مختلفي تقسيم مي شوند و هر كدام داراي مشخصات خاصي هستند ولي عملكرد تمام آنها به يك گونه بوده است. گورستان هاي بررسي شده بين اردبيل و مشكين شهر قرار دارند.»  هدف از بررسي گورستان هاي اين منطقه پاسخ به اين پرسش است كه آيا با دوره هاي فرهنگ كورا _ ارس پيوستگي داشته اند يا خير؟
به گفته اكبري بررسي بر روي 12 قلعه خبر در منطقه اردبيل نشان داد كه اين قبرها با قبرهاي دوره كورا _ ارس شباهت هايي دارند. بررسي ها نشان مي دهد تعداد استقرارگاه ها كم اما وسعت آنها زياد است در حالي كه در فرهنگ هاي پيش از آن با تعداد استقرار گاه ها زياد ولي وسعت شان كم بوده است.
اكبري گفت: «ملي بررسي هاي انجام شده 4 گونه قبر در منطقه اردبيل مربوط به دوران عصر آهن I تا آهن III به دست آمده است كه تقريبا هيچ كدام از قبرها سالم نبود. و به نظر مي رسد در گذشته هاي بسيار دور مورد تاراج قرار گرفته است.»
وي به نزديكي گورستان محلي منطقه اردبيل با مناطق استقرار قلعه ها اشاره كرد و گفت: «اكثر گورستان هاي منطقه اردبيل به مناطق استقراري قلعه ها نزديك هستند. البته قلعه ها در ارتفاع 1800 متري مجاور پرتگاه ها و يك مركز بزرگ (شهري) كه داراي مركز صنعتي نيز بوده اند، بنا شده اند. همچنين سفال هاي به دست آمده از اين قلعه ها ثابت مي كند كه اين قلعه ها در دوره هاي بعد نيز به بعضي از نقاط مورد استفاده و اسكان قرار مي گرفته است طراحي و آمارگيري شد.
اكبري در خصوص نتايج به دست آمده از بررسي هاي انجام شده بر روي سفال هاي به دست آمده در منطقه گفت: «سفال هاي جمع آوري شده از لحاظ طرح و نقش بسيار شبيه به هم بوده اند و يك تداوم فرهنگي از عصر مفرغ جديد تا دوران اشكاني (سفال نوع اردبيل) را نشان مي دهد كه بر اساس آن مي توان تداوم فرهنگي نقوش سبك اردبيل را نشان داد. چرا كه سبك و فرم سفال ها در ملي دوران هاي مختلف تغيير چنداني نكرده است