گره کور استفاده از انرژی اتمی

دولت ايران سالهاست که برای استفاده صلح آميز از انرژی اتمی فعاليت خود را ادامه می دهد. روسها ايستگاه انرژی اتمی را در بوشهر می سازند و ساختمان آن به مرحله نهايی نزديک شده است. مسئله مربوط به سوخت ايستگاه اتمی بوشهر چند سالست در محافل بين المللی بويژه در غرب و روسيه مورد بحث قرار گرفته است. چند سال قبل روسيه پيشنهاد نمود سوخت ايستگاه انرژی با شرکت متخصصين ايرانی در روسيه تهيه شود و بعد از استفاده از اين سوخت تفاله های آن به روسيه برگردانده شود. دولت ايران گرچه در آغاز با اين پيشنهاد مخالفت نکرد اما در عمل کوشيد که اين سوخت در داخل ايران تهيه شود. در دوران رياست جمهوری محمد خاتمی اين مسئله شکل حادی بخود نگرفت و غنی سازی اورانيوم متوقف شد. بازرسان سازمان بين المللی انرژی اتمی از تاسيسات اتمی ايران بازرسی می کردند. بعد از انتخاب احمدی نژاد به رياست جمهوری مسئله حادتر شد و سياست "استفاده از انرژی اتمی" شکل بحرانی بخود گرفت. دولت احمدی نژاد بدون اعتناء به اعتراضات دولتهای غربی غنی سازی اورانيوم را از سر گرفت. عليرغم اخطارهای سازمان بين المللی انرژی اتمی و کميسيون سه جانبه آلمان و فرانسه و انگليس غنی سازی اورانيوم سرعت بيشتری بخود گرفت. برای جلوگيری از غنی سازی اورانيوم در ايران مسئله به شورای امنيت سازمان ملل متحد ارجاع شد. بعد از بحث و تبادل نظر ميان اعضای دائمی و موقت شورای امنيت قطعنامه ای نسبتاً ملايم تر مبنی بر تعليق غنی سازی اورانيوم تصويب شد و به ايران ابلاغ و از ايران خواسته شد که در عرض دو ماه غنی سازی را به حالت تعليق در آورد و در اين مورد به شورای امنيت سازمان ملل گزارش دهد.

نطقهای تند و تيز احمدی نژاد در عرض اين دو ماه نشان داد که ايران حاضر نيست خواسته های سازمان ملل متحد را به مرحله اجرا در آورد. دو ماه مهلت پايان يافته است و گزارش دوم سازمان بين المللی انرژی اتمی به شورای امنيت نشان می دهد که جامعه جهانی سياست دولت احمدی نژاد را قبول ندارد. رسانه های گروهی بويژه راديو تلويزيونهای اروپا و آمريکا دست به تبليغات وسيع ضد ايرانی زدند و ايران را در صورت عدم پذيرفتن خواسته های بين المللی به تحريمهای اقتصادی و حتی اعمال فشار نظامی تهديد می کنند. اکنون جوی پيرامون انرژی اتمی ايران بوجود آمده است که ايران در انزوای کامل قرار گرفته است.

مسئله استفاده و يا عدم استفاده از انرژی اتمی برای ايران جنبه پرستيژ به خود گرفته است. ايران با سياست سرسخت خود می خواهد به جهانيان نشان دهد که از هيچ گونه تهديدی حتی از تهديد نظامی هراسی ندارد و برای پاسخگوئی به اين تهديد آمادگی کامل دارد.

همه ايرانيان ميهن پرست حق دارند از فن آوری های علمی از جمله فن آوری انرژی اتمی بهره مند شوند و از آن به شکل صلح جويانه استفاده نمايند. همچنين نيروهای بانفوذ در ايران وجود دارند که نمی خواهند ايران بر سر انرژی اتمی به ميدان تصادم نظامی مبدل شود. تعداد اين قبيل افراد که صراحتا نظريات خود را بيان می کنند هر روز در حال افزايش است. بنابر اين مقامات تصميم گيرنده ايران نبايد خواسته های جامعه جهانی و نيروهای آگاه ايران را ناديده بگيرند و سياستی در پيش گيرند که اين گره کور باز شود و بهانه از دست دولتهای تجاوزکار گرفته شود.

اميرعلی لاهرودی. 26/02/2007